HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 part 20.
HiMountain winter expedition to Broad Peak led by Artur Hajzer , the team : Robert Szymczak and Don Bowie from Canada.
The team has two high altitude porters; one is Qudrat Ali, Simone Moro’s climbing partner on Broad Peak in winter 2007/08.
HiMountain winter expedition to Broad Peak – in review :
Don and Artur’s summit push reports, “a sadistic form of the game Twister”.
2009, February 23
(MountEverest.net/K2Climb.net) The impossible – what nobody can do until somebody does. 
“Are the Karakoram 8000ers’ summits really unreachable during winter?,” Artur Hajzer wonders. “Poles have been trying for 20 years, we have been trying for over 60 days. Will we have another try? Maybe. However, a 4-day weather window is a must.”
Imagine yourself camping out for over two months on the top of Mount Whitney (4421 m/14,505 ft) or Mont Blanc (4,810 m) – in winter. In Broad Peak BC (+5000 m) climbers are using the slow, cold and neverending days to post reports on their recent summit push.
To get the proper idea – imagine winter climbing to the top of Mount McKinley (6,193 m/20,320 ft) followed by a restless night at the top of Aconcagua (6,962 metres/22,841 ft) – and you’re still not there! Here goes:
Friday 13th: Hugging rocks
“The ascent to Camp 2 – on Friday the 13th, mind you – should have been the first indicator,” Don Bowie recalled. 
“Winds at the elevation of ‘Summer’ Camp 2 forced Qadrat, Ali, Amin, and I to fall prostrate every few minutes, hugging every available rock to avoid being flown off.”
“The hardest was to come at the end though,” Artur reported. “Our tents weren’t awaiting us in Camp II. Even the one we had previously rolled over and attached to the ground with rocks was torn and with a broken mast. The second tent had all poles broken and many holes.”
Camp 2: creative engineering
“It took over 2 hours of creative engineering, various rigging, and forced ingenuity to make one of the two tents inhabitable, using spare parts from the unsalvageable tent, and taking adequate breaks to pull our hands inside our mitts to save our fingers,” Don added.
The six men were forced to spend a sleepless night crammed in the two-person tent. “A nightmare,” Artur put down. 
“A sadistic form of the game Twister,” Don chimed in, “played inside a meat locker, inside a wind tunnel, in the middle of O’Hare airport runway, in record setting winter.”
Valentine’s day: no kisses, Amin brings it all out
“On Feb 14, Saturday, horrible weather prevented us from heading up to C3,” Artur stated. “We were also wasted, so we waited out that day.”
“Meanwhile, Amin began an impressive display of super-strength: he would descend to base camp and return to Camp 3 with another tent the following day – a vertical gain of over 2000 meters,” Don noted.
”A forecast reported by midnight gave us a weak chance on the wind blowing at 50 km per hour on Feb 17th,” said Artur. “We decided to stick to that little hope and to reach Camp III (7000m).”
Feb 15th: bad dreams above the abyss
“On Sunday we set off for C3 (7000m),” Artur recalled. “At the beginning it was quite easy: The sky was clear blue and the wind was blowing gently – but hell unfolded as we reached the place were we had our gear cached and the tent-platforms to pitch C3.”
“As I crested the Camp 3 ridge, I was greeted by even higher winds and blowing snow,” Don reported. “’It’s going to be a little tough to set up the tent in this,’ I thought to myself (according to Artur, the gale was blowing at 90km/h). But we managed – barely.”
“One of us was inside the tent playing anchor, to avoid blowing the tent out,” Artur explained. “Similar difficulties happened to Pakistanis on lower platform. Only by dusk we could rest, properly-set tents; it was when we were informed of Quadrat Ali’s frostbites.”
“I put my boots on and climbed out of the crammed tent, then down the rock slabs in the dark to the other tent,” Bowie recounted. “After a brief conversation and inspecting Qadrat’s fingers, I returned to our tent to get the emergency oxygen bottle we had stashed in Camp 3 a few weeks prior, and filled a bag of snow for the Pakistanis to melt for drinks. (Oxygen therapy immediately after frostbite limits some tissue damage.) Back in our tent, the night was cramped, cold, and windy.”
“25% of our tent was hanging above the abyss and the whole night we had a feeling that the our tent was sliding down,” Artur said. “Just in case, we were attached to a fixing-rope. We had no doubts that the summit push was over.”
Feb 16th: the nylon burrito
“I awoke around 8am to the tent being absolutely battered by gusts of wind,” Don went on. “’If this gets any stronger, we’re gonna get blown off the mountain,’ I thought, and immediately put my boots on and started packing my things. “ According to Don, their tent was almost blown off as he exited, with Robert and Artur still inside.
“We finally flipped the tent over and wrapped the entire thing into a sorta nylon burrito, tied with rope as tight as we could get it,” Don recalled.
“After it was secure (mostly), we threw the depot gear bag on top and clipped it to the rope. It was at this time that I realized my climbing harness was still inside the burrito. It was far too cold and things were getting desperate, making the option of untying the whole ordeal and searching for it out of the question.”
Descent by hand-wrap-rappel, “I didn’t say a prayer first”
“Instead, I unclipped a short piece of webbing from my pack and clipped it around my waist with a carabineer borrowed from Artur. I would have to do the ‘hand-wrap-rappel’ descent all the way to the glacier. I put on my pack, climbed to the edge of the ridge, wrapped my right hand around the 4mm rope, and stepped over the ridge. I didn’t say a prayer first. I said a prayer the whole way down.”
“After descending all day long, we finally reached BC wasted, beaten-up, physically and mentally exhausted,” Artur closed the debrief. “One Pakistani had 2nd degree frostbites. Continuing foul weather confirmed that to retreat had been the adequate decision to make.”
video management, video solution, video streaming
* Source : – MountEverest.net/K2Climb.net - http://pza.org.pl/ - http://www.himountain.pl/
** Previous story :
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 8. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.8. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 7. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.7. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 6. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.6. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 5. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.5. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 4. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.4. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 3. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.3. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 2. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.2. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 1. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.1. /Version english and polish/
- Ice Warriors not give up – HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09.
*** Related Links :
- 2007 Winter Nanga Parbat: It’s over – http://www.mounteverest.net/news.php?id=15523
- Polish winter expedition to K2, 2002/3 /Version polish and english/
- Polish-Italian winter expedition to Shisha Pangma (8027m), 2005 /Version polish and english/
- Winter Manifesto of Krzysztof Wielicki – Manifest zimowy Krzysztofa Wielickiego /Version polish and english/
HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak — 2008/09 cz.20.
Ostro złoiło nam skórę – Don Bowie o 13 i 14 lutego.
Relacja : Don Bowie
Ostro złoiło nam skórę – Don Bowie o 13 i 14 lutego. 20.02.2009
Nie ma co ściemniać. Nie ma co unikać tematu : warunki na Broad Peak przekraczają możliwości każdego człowieka. Twierdzenie inaczej, to przejaw arogancji, więc nie waham się twierdzić, że ponieśliśmy (choćby chwilową) porażkę. Silne wiatry – z łatwością przekraczające 100 km na godzinę – i temperatury poniżej -35 C, niekończące się płyty monotonnego kuloodpornego lodu, podmuch, który zmiótł nasz namiot w Obozie III (wysokość około 7000 m), to wszystko pokazuje, że góra ma tyle mozliwości by nas pokonać i póki co nie pozwala wpuszczać nas wyżej niż 7000 m.
Moim zdaniem, to ostatnie podejście było raczej próbą stawienia czoła z najgorszym z czym czekała na nas góra, z nadzieją, że potraktuje nas uprzejmie, że da nam fory. Moją sugestią było, abyśmy tego nie robili, takie jest też moje aktualne silne przekonanie. Czuję się jak dzieciak, ostrzegany aby nie wkładać rąk do piekarnika, z małym oparzeniem na palcu jako przypomnieniem. Góra sobie mnie odpuściła z pomniejszymi “powierzchownymi odmrożeniami” na nosie i policzkach, oraz z postępującym zanikiem czucia w palcach rąk i nóg. Quadrat’a to też wiele nie kosztowało, z odmrożeniami 5-ciu palców – jeden palec szczególnie zraniony – aczkolwiek nikt nie sądzi, że aż tak ucierpiał żeby coś musieć stracić, więc jemu się tak czy inaczej poszczęściło.
Wejście do Obozu II – w piątek trzynastego dla przypomnienia – powinno być pierwszym wskaźnikiem. Wiatry na wysokości letniego Obózu II zmusiły Quadrta Ali, Amina i mnie do stałego przylegania do podłoża, co kilka minut chwytając się każdego możliwego fragmentu skały, by uniknąć zwiania. Udało mi się filmować tylko dwa razy: za pierwszym razem zza skały tylko na kilka sekund nim palce mi zamarzną, za drugim razem na wysokości letniego Obozu II w pełnym wietrze na wysokości około 6200 m. Na innym klipie widać biały zamarznięty pasek na moim nosie. Na tej wysokości nasze gogle były kompletnie zalodzone i bezużyteczne.
Kiedy około 15:30 czworo z nas ostatecznie dotarło do zimowego Obozu II, mieliśmy do czynienia z huraganem w pełnej sile. Ku naszemu zdziwieniu oba namioty były zmasakrowane przez wiatr i nie było miejsca w którym mogliśmy się schronić. W tak silnym wietrze z trudem przychodziło oddychać; by się komunikować musieliśmy sobie krzyczeć do uszu. Dwie godziny kreatywnego konstruowania, różnorodnego olinowania oraz wymuszonej pomysłowości zajęło nam zrobienie jednego namiotu z dwóch niezdolnych do zamieszkania. Użyliśmy pozostałych części z namiotu niemożliwego do odratowania, pamiętając o przerwach na chowanie dłoni w łapawicach by chronić nasze palce. Około 18:15, czworo z nas ostatecznie wbiło się do namiotu. Próbowaliśmy wzajemnie się ogrzewać i zachęcać, śmiejąc się nad okropnymi warunkami na zewnątrz.
Chwilę przed 19:00 przybył Artur z podążającym za nim Robertem. W namiocie uszytym dla trójki osób ścieśnionych było nas sześcioro – dość ciasne kwatery, ale bliski kontakt ciał dawał jakieś szczątkowe ciepło. Odpaliłem kuchenkę i zacząłem serwować herbatę, podczas kiedy inni topili lód na zupy i inne napoje. Noc była –delikatnie mówiąc– raczej nieniekomfortowa. Przez noc, tkwiliśmy w jednej pozycji, bez możliwości poruszenia się,, uwięzieni w plątaninie kolan, łokci i zamarzniętego nylonu – sadystyczna zabawa. Robert i ja leżeliśmy po prawej stronie namiotu, krystaliczne odłamki lodu przedzierające się przez zamek wejścia namiotu, zamieniały lewą stronę mojego ubrania w zmrożony pudrowany pączek. Trzeba powiedzieć, że noc była dla każdego męczarnią. Jedynym pocieszeniem było to, że z powodu kolana, Taqui zszedł do Obozu I, więc jedna sardynka wypadła z kompletu.
W sobotę, 14 lutego, w ciągu dnia po raz pierwszy wiatr trochę zmniejszył siłę. Ale popołudniem znowu przybrał na sile. Mimo, iż wiatr był trochę słabszy niż dnia poprzedniego, pomysł wspinania się do Obozu III był co najmniej nieodpowiedni, więc przeczekaliśmy. Z rana, w rozmowie Artura i Aliego, pojawił się pomysł aby rozstawić mały namiot Vaude, dając tym samym trochę przestrzeni na oddech. Ostatecznie zmniejszyło to naszą liczbę o jedną osobę. W międzyczasie Amin, wykazał się niesamowitą determinacją i super siłą: zszedł do Bazy i wrócił do Obozu II z namiotem - w pionie pokonał jakieś 2000 m.
Dla przypomnienie, wcześniej publikowany film – walka z huraganem :
video management, video solution, video streaming
* źródła : - http://pza.org.pl/ - http://www.himountain.pl/
** poprzednie posty :
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 8. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.8. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 7. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.7. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 6. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.6. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 5. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.5. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 4. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.4. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 3. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.3. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 2. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.2. /Version english and polish/
- HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09 – part 1. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09 – cz.1. /Version english and polish/
- Ice Warriors not give up – HiMountain winter expedition to Broad Peak – 2008/09. HiMountain wyprawa zimowa Broad Peak – 2008/09.
*** strony o wyprawach zimowych :
- 2007 Winter Nanga Parbat: It’s over – http://www.mounteverest.net/news.php?id=15523
- Polish winter expedition to K2, 2002/3 /Version polish and english/
- Polish-Italian winter expedition to Shisha Pangma (8027m), 2005 /Version polish and english/
- Winter Manifesto of Krzysztof Wielicki – Manifest zimowy Krzysztofa Wielickiego /Version polish and english/
*** strony o wyprawach zimowych :
- 2007 Winter Nanga Parbat: It’s over – http://www.mounteverest.net/news.php?id=15523
- Polish winter expedition to K2, 2002/3 /Version polish and english/
- Polish-Italian winter expedition to Shisha Pangma (8027m), 2005 /Version polish and english/
- Winter Manifesto of Krzysztof Wielicki – Manifest zimowy Krzysztofa Wielickiego /Version polish and english/
** zapraszam na relacje z wypraw polskich himalaistów.
Comments (0) 
HiMountain winter expedition to Broad Peak led by Artur Hajzer , the team : Robert Szymczak and Don Bowie from Canada.
himalman
climberfromireland
Canadian Traveler
Himalayan Adventure
Mountain Travel